postheadericon Doping w sporcie.

Odkąd wymyślono sport ludzie oszukiwali. Od łyżwiarek figurowych, które łamały oponentkom nogi, po uczestników maratonu, którzy znikali w tłumie i jechali metrem, historia sportu jest pełna skandali. Według Światowej Agencji Antydopingowej, termin doping prawdopodobnie pochodzi z Holenderskiego: dop, napój alkoholowy, który powstawał ze skórek winogron i był używany przez wojowników Zulu aby stali się silniejsi podczas walki. Starożytni atleci z Grecji stosowali specjalne diety i mikstury, które miały zwiększać ich wydajność, a atleci z XIX wieku zażywali strychninę, kofeinę, kokainę i alkohol. Na początku XX wieku, termin doping był stosowany jako określenie na nielegalne szprycowanie koni wyścigowych. W 1982r. po raz pierwszy zakazano tego procederu. Testy na doping zostały wprowadzone dla kolarzy i futbolistów podczas mistrzostw świata w 1966, a po raz pierwszy na Olimpiadzie w 1968r. W roku 1999, Międzynarodowa Agencja Antydopingowa ustaliła standardy antydopingu, po skandalu narkotykowym z Tour de France, który odbył się rok wcześniej. MAA co roku wprowadza aktualizacje do listy substancji zakazanych i metod dopingu. Substancja aby znalazła się na liście musi spełniać 2 z 3 podanych kryteriów: może albo mogłaby poprawiać osiągnięcia sportowe, naraża lub mogłaby narażać zdrowie sportowca, jest niezgodna z duchem sportu.

Comments are closed.